Uzun süredir şampiyonluk sevinci yaşayamayan Galatasaray’ın rakipleri işin kolayına kaçarak peş peşe gelen şampiyonlukları yapıya bağladılar.

Onlara göre hükümet, federasyon, hakemler, derin devlet, silahlı kuvvetler, Trump ve Madonna işi gücü bırakmış Galatasaray’ı şampiyon yapmak için uğraşıyorlar.

Bu sabah Galatasaraylılar 4’ü üst üste olmak üzere toplamda 26’ncı şampiyonluğa uyandılar. Çevremdeki birçok Galatasaraylı’ya göre başkan ve hoca yetersiz, çok kötü oynuyoruz, takıma takviye şart, Osimhen de geldiği gibi değil, Barış‘ın kendine çeki düzen vermesininin şart olduğunu ve artık İcardi‘nin bırakması gerektiğini söylüyorlar.

HEİDİ’NİN POFUDUK BULUTLARI

İşte bunun için, “Sizin hayallerinizin bittiği yerde, bizim gerçeklerimiz başlar” diyebiliyor Galatasaraylılar. “Dört sene üstüste şampiyon olduk, ohhh yan gelip yatalım, Heidi gibi buluttan buluta atlayarak şampiyonluğun tadını çıkaralım” demediği için geliyor başarı.

Hiç unutmam, Galatasaray UEFA Kupası şampiyonu olmuş ben de ertesi sabah gazeteye gelmiştim erkenden. Milliyet’in Bağcılar’daki binasınım spor servisine zafer sarhoşluğuyla bağıra çağıra girdim nasıl olsa bu kadar erken ağır toplar gelmemiştir diye. Büyük yanılgı, İslâm Ağabey (Çupi) herkesten önce gelmiş yazısını yazıyormuş. Önce mutat fırçamı yedim sonra da, “Serdar çok büyük bir iş başardınız, tebrik ederim” dedi sesi titreyerek. “Bir şeyler yapmam gerek” mantığıyla olsa gerek, “Fenerbahçe Büyüklüğü” başlıklı yazısını yazdı gözlerimin önünde.

ELİM KIRILAYDI…

İslâm Ağabey klavye kullanmaz elle yazardı yazılarını, harflerinin boyları 1.5 – 2 santim olan çok karakteristik bir el yazısı vardı. Bir yazı yaklaşık bir düzine dosya kağıdından oluşurdu.

Baba yazar, Ediz (Sırapınar) bilgisayara geçirir, ben de yazıyı sayfaya çekip yayına hazırlardım. Son rötuşları yapan Ediz de yazının bulunduğu kağıtları getirir beraber tashihleri yapardık.

Sonra mı? Bir sonraki iş için etrafı temizlerdim. Ellerimle ayağımın ucundaki çöp kutusuna bıraktım o tarihi yazıyı. Hâlâ her aklıma geldiğinde çok üzülürüm; müzelik bir evraktı.

AKIL MI GAZ MI!

Niye mi anlattım bu anımı, çok basit. 18 Mayıs 2000 Perşembe sabahından bu yana değişen bir şey olmamış.

O sabah İslâm Ağabey’e sormuştum, “Ağabey Galatasaray niye yazmadın, Avrupa şampiyonu olmuş takım” diye. Cevabı çok netti, “Bugün herkes sizi yazacak, ben Fenerbahçeliler’e ümit vermek istedim, teselli lazım, moral lazım.”

“Ağabey, ne ümidi, ne tesellisi! Avrupa şampiyonu olmuşuz, çok büyüğüz yazısıyla avunur mu seninkiler” diye sordum. Bol küfürlü bir girişten sonra, “Olurlar olurlar, sen anlamazsın” dedi ve sigara odasına seyirtti.

31 yaşında genç bir gazeteci olarak iki camia arasındaki farkı o zaman daha net anladım. Biri akılla diğeri gazla çalışıyor.

EFSANE GERİ DÖNÜYOR!

Neticede gaz da lazım belki bazen ama salt gazla, kendini dev aynasında görmekle, paranoyak hislerle devam edildiği sürece ikincilikler de tehlikeye girer. 

Kuyruğuna teneke bağlanarak yollanılan Aziz Yıldırım‘ı kurtarıcı olarak görüyor Fenerbahçeliler’in çok büyük bölümü. “Efsane dönüyor” diye yürekleri kıpır kıpır. Efsane kendi gitmedi ki, küfürlü kafirli tezahüratlarla tarihin en başarısız Fenerbahçe Başkanı Ali Koç’a verildi mazbata Aziz Yıldırım’dan alınıp. Sonra Ali Koç’un kuyruğuna teneke bağlandı. Geldiği gibi küfürle kafirle gitti Ali Koç. Sadettin Saran ise utanç içinde gitti, şimdi “Efsane geri dönüyor!”

Hem de sadece kızı istediği için!

Gerçekten akıl ve mantığa sığmayan bir şeyler var Fenerbahçe’de.

İYİ Kİ GALATASARAYLIYIM

Başarı sevgiyle gelir, hasetlenip yapı arayanlara yapay zekanın yalan yanlış yaptığı yukarıdaki görsele uzun uzun bakmalarını tavsiye ederim. Sonra da dünya yıldızı Dzeko‘nun tüpgaz önünde mutfaktan uğurlanış fotoğrafını zihinlerinde çevirsinler.

Kalite farkı ve sevginin gücü; yapının yapı taşları bu iki kriterle döşeniyor.

Tüm Galatasaraylılar’ın 26’ncı şampiyonluklarını kutluyorum.

Hedef 27’nci şampiyonluk.

Hedef 4’ten önce 6’ncı yıldız.

İyi ki Galatasaraylıyım📍🧡📍